Девони Шамс Ғазал 1832 Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۸۳۲

  1. خوی شده‌ست گوش را گوش ترانه نوش را کو شنود سماع خوش هم ز زمین هم آسمان

G1832:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آن·کز طرفی صدای خوش دررسدی ز ناگهان
  2. 2 خوی شده‌ست گوش را گوش ترانه نوش را·کو شنود سماع خوش هم ز زمین هم آسمان
  3. 3 فرع سماع آسمان هست سماع این زمین·و آنک سماع تن بود فرع سماع عقل و جان
  4. 4 نعره رعد را نگر چه اثر است در شجر·چند شکوفه و ثمر سر زده اندر آن فغان
  5. 5 بانگ رسید در عدم گفت عدم بلی نعم·می نهم آن طرف قدم تازه و سبز و شادمان
  6. 6 مستمع الست شد پای دوان و مست شد·نیست بد او و هست شد لاله و بید و ضیمران

ganjoor: sh1832 · public domain