غزل شمارهٔ ۱۸۸۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1881:1 از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکینماننده کاریزی بی‌تیشه و بی‌میتین
2. G1881:2 دل روی سوی جان کرد کای عاشق و ای پردردبر روزن دلبر رو در خانه خود منشین
3. G1881:3 ای خواجه سودایی می باش تو صحراییدر گلشن شادی رو منگر به غم غمگین
4. G1881:4 چون پوست بود این دل چون آتش باشد غموین پوست از آن آتش چون سفره بود پرچین
5. G1881:5 چون دیده دل از غم پرخاک شود ای غمتبریز کجا یابی با حضرت شمس الدین

ganjoor: sh1881 · public domain