Девони Шамс Ғазал 195 Байт 3 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۹۵

  1. میران و خواجگانشان پژمرده است جانْشان خاکِ سیاه بر سر، این نوع شاهدان را

G195:3

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را·چون با زنی برانی سستی دهد میان را
  2. 2 زیرا جماعِ مرده تن را کند فسرده·بنگر به اهل دنیا دریاب این نشان را
  3. 3 میران و خواجگانشان پژمرده است جانْشان·خاکِ سیاه بر سر، این نوع شاهدان را
  4. 4 دررو به عشق دینی تا شاهدان ببینی·پرنور کرده از رخ آفاقِ آسمان را
  5. 5 بخشد بتِ نهانی هر پیر را جوانی·زان آشیان جانی اینست ارغوان را
  6. 6 خامش کنی وگر نی بیرون شوم از این جا·کز شومیِ زبانت می‌پوشد او دهان را

ganjoor: sh195 · public domain