Девони Шамс› Ғазал 2106› Байт 4 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۲۱۰۶

  1. دست بزد خرقه من چاک کرد گفت مزن بخیه بر این چاک من

G2106:4

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 مست رسید آن بت بی‌باک من·دردکش و دلخوش و چالاک من
  2. 2 گفت به من بنگر و دلشاد شو·هیچ به خود منگر غمناک من
  3. 3 ز آب و گل این دیده تو پرگل است·پاک کنش در نظر پاک من
  4. 4 دست بزد خرقه من چاک کرد·گفت مزن بخیه بر این چاک من
  5. 5 روی چو بر خاک نهادم بگفت·پاک مکن روی خود از خاک من
  6. 6 ای منت آورده منت می‌برم·ز آنک منم شیر و تو شیشاک من
  7. 7 نفت زدم در تو و می‌سوز خوش·لیک سیه می‌نکند زاک من

ganjoor: sh2106 · public domain