Девони Шамс Ғазал 2107 Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۲۱۰۷

  1. شاه منی، لایق سودای من قند منی، لایق دندان من

G2107:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 جان منی، جان منی، جان من·آن منی، آن منی، آن من
  2. 2 شاه منی، لایق سودای من·قند منی، لایق دندان من
  3. 3 نور منی، باش در این چشمِ من·چشم من و چشمهٔ حیوان من
  4. 4 گل چو تو را دید، به سوسن بگفت·«سرو من آمد به گلستان من»
  5. 5 از دو پراکنده، تو چونی؟ بگو·زلف تو و حال پریشان من
  6. 6 ای رسنِ زلفِ تو پابند من·چاه زنخدان تو زندان من
  7. 7 دست‌فشان، مست، کجا می‌روی؟·پیش من آ، ای گل خندان من!

ganjoor: sh2107 · public domain