Девони Шамс› Ғазал 244› Байт 3 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۲۴۴

  1. ز رفیقان گسستیی ز جهان دست شستیی که مجرد شدم ز خود که مسلم شدم تو را

G244:3

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 چه شدی گر تو همچو من شدیی عاشق ای فتا·همه روز اندر آن جنون همه شب اندر این بکا
  2. 2 ز دو چشمت خیال او نشدی یک دمی نهان·که دو صد نور می‌رسد به دو دیده از آن لقا
  3. 3 ز رفیقان گسستیی ز جهان دست شستیی·که مجرد شدم ز خود که مسلم شدم تو را
  4. 4 چو بر این خلق می‌تنم مثل آب و روغنم·ز برونیم متصل به درونه ز هم جدا
  5. 5 ز هوس‌ها گذشتیی به جنون بسته گشتیی·نه جنونی ز خلط و خون که طبیبش دهد دوا
  6. 6 که طبیبان اگر دمی‌بچشندی از این غمی·بجهندی ز بند خود بدرندی کتاب‌ها
  7. 7 هله زین جمله درگذر بطلب معدن شکر·که شوی محو آن شکر چو لبن در زلوبیا

ganjoor: sh244 · public domain