Девони Шамс Ғазал 2692 Байт 13 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۲۶۹۲

  1. که مه درویش باشد پیش خورشید کند بر اختران مه شهسواری

G2692:13

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 به جان تو پس گردن نخاری·نگویی می‌روم عذری نیاری
  2. 2 بسازی با دو سه مسکین بی‌دل·اگر چه بی‌دلان بسیار داری
  3. 3 نگویی کار دارم در پی کار·چه باشی بسته تو خاوندگاری
  4. 4 تو گویی می‌روم رنجور دارم·نه رنجوران ما را می‌گذاری
  5. 5 ز ما رنجورتر آخر کی باشد·که در چشمت نیاییم از نزاری
  6. 6 خوری سوگند که فردا بیایم·چه دامن گیردت سوگند خواری
  7. 7 تو با سوگند کاری پخته‌ای سر·که بر اسرار پنهانی سواری
  8. 8 تو ماهی ما شبیم از ما بمگریز·که بی‌مه شب بود دلگیر و تاری
  9. 9 تو آبی ما مثال کشت تشنه·مگرد از ما که آب خوشگواری
  10. 10 بپاش ای جان درویشان صادق·چه باشد گر چنین تخمی بکاری
  11. 11 چه درویشان که هر یک گنج ملکند·که شاهان راست ز ایشان شرمساری
  12. 12 به تو درویش و با غیر تو سلطان·ز تو دارند تاج شهریاری
  13. 13 که مه درویش باشد پیش خورشید·کند بر اختران مه شهسواری
  14. 14 منم نای تو معذورم در این بانگ·که بر من هر دمی دم می‌گماری
  15. 15 همه دم‌های این عالم شمرده‌ست·تو ای دم چه دمی که بی‌شماری

ganjoor: sh2692 · public domain