Девони Шамс› Ғазал 2804 ← пешина · оянда →
Девони Шамс · G2804 · 6 байт
غزل شمارهٔ ۲۸۰۴
Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.
- G2804:1 چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنیچون قضای آسمانی توبهها را بشکنی
- G2804:2 منگر اندر شور و بدمستی من ای نیک عهدبنگر آخر در میی کاندر سرم میافکنی
- G2804:3 اول از دست فراقت عاشقان را تی کنیوآنگه اندر پوستشان تا سر همه در زر کنی
- G2804:4 مه رخا سیمرغ جانی منزل تو کوه قافاز تو پرسیدن چه حاجت کز کدامین مسکنی
- G2804:5 چون کلام تو شنید از بخت نفس ناطقهکرد صد اقرار بر خود بهر جهل و الکنی
- G2804:6 چون ز غیر شمس تبریزی بریدی ای بدندر حریر و در زر و در دیبه و در ادکنی
ganjoor: sh2804 · public domain