غزل شمارهٔ ۲۸۰۶

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2806:1 آه کان سایه خدا گوهردلی پرمایه‌ایآفتاب او نهشت اندر دو عالم سایه‌ای
2. G2806:2 آفتاب و چرخ را چون ذره‌ها برهم زندوز جمال خود دهدشان نو به نو سرمایه‌ای
3. G2806:3 عشق و عاشق را چه خوش خندان کنی رقصان کنیعشق سازی عقل سوزی طرفه‌ای خودرایه‌ای
4. G2806:4 چشم مرده وام کرده جان ز بهر عشق اوز آنک در دیده بدیده جان از آن سر پایه‌ای
5. G2806:5 قهر صد دندان ز لطفش پیر بی‌دندان شدهعقل پابرجا ز عشقش یاوه و هرجایه‌ای
6. G2806:6 صد هزاران ساله از هست و عدم زان سوتریوز تواضع مر عدم را هست خوش همسایه‌ای
7. G2806:7 کوه حلمی شمس تبریزی دو عالم تخت توبر نهان و آشکارش می‌نگر از قایه‌ای

ganjoor: sh2806 · public domain