Девони Шамс› Ғазал 347› Байт 3 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۳۴۷

  1. منم سوزان در آتش‌های نو نو مرا با یارکان اکنون چه کارست

G347:3

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 قرار زندگانی آن نگارست·کز او آن بی‌قراری برقرارست
  2. 2 مرا سودای تو دامن گرفته‌ست·که این سودا نه آن سودای پارست
  3. 3 منم سوزان در آتش‌های نو نو·مرا با یارکان اکنون چه کارست
  4. 4 همی‌نالد درون از بی‌قراری·بدان ماند که آن جان نگارست
  5. 5 چو از یاری تو را جان خسته گردد·نمی‌داند که اندر جانش خارست
  6. 6 تو در جویی و خارت می‌خراشد·نمی‌دانی که خاری در سرا رست
  7. 7 گریزان شو از آن خار و به گل رو·که شمس الدین تبریزی بهارست

ganjoor: sh347 · public domain