غزل شمارهٔ ۳۶۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G362:1 دو چشم آهوانش شیرگیرستکز او بر من روان باران تیرست
2. G362:2 کمان ابروان و تیر مژگانگواهانند کو بر جان امیرست
3. G362:3 چو زلف درهمش درهم از آنمکه بوی او به از مشک و عبیرست
4. G362:4 در آن زلفین از آن می‌پیچد این جانکه دل زنجیر زلفش را اسیرست
5. G362:5 مگو آن سرو ما را تو نظیریکه ماه ما به خوبی بی‌نظیرست
6. G362:6 بیندازم من این سر را به پیششاگر چه سر به پیش او حقیرست
7. G362:7 خیال روی شه را سجده می‌کنخیال شه حقیقت را وزیرست

ganjoor: sh362 · public domain