غزل شمارهٔ ۳۶۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G363:1 چنان کاین دل از آن دلدار مستستز خوف صاف ما آن یار مستست
2. G363:2 خمارش نشکنم الا به خونماز این شادی دل غمخوار مستست
3. G363:3 شفق وارم به هر صبحی به خون درکه در هر صبح آن خون خوار مستست
4. G363:4 مده پند و مبر خونم به گردنکه چشم دلبر کین دار مستست
5. G363:5 چرا این خاک همچون طشت خون‌ستکه چشم ساقی اسرار مستست

ganjoor: sh363 · public domain