Девони Шамс› Ғазал 430› Байт 3 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۴۳۰

  1. چون به یک دَم صَد جهان واپَس کنم بنگرم، گامِ نَخُستینِ منست

G430:3

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 گُم شدن در گُم شدن دینِ منست·نیستی در هست آیینِ منست
  2. 2 تا پیاده می‌روم دَر کویِ دوست·سبزْ خِنگِ چرخ دَر زینِ منست
  3. 3 چون به یک دَم صَد جهان واپَس کنم·بنگرم، گامِ نَخُستینِ منست
  4. 4 من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوست·دَر میانِ جانِ شیرینِ منست
  5. 5 شمسِ تبریزی که فَخرِ اولیاست·«سینِ» دَندان‌هاش «یاسینِ» منست

ganjoor: sh430 · public domain