غزل شمارهٔ ۴۳۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G439:1 بگذشت روز با تو جانا به صد سعادتافغان که گشت بی‌گه ترسم ز خیربادت
2. G439:2 گویی مرا شبت خوش خوش کی به دست آتشآتش بود فراقت حقا و زان زیادت
3. G439:3 عاشق به شب بمردی والله که جان نبردیالا خیال خوبت شب می‌کند عیادت
4. G439:4 در گوش من بگفتی چیزی ز سر جفتیمنکر مشو مگو کی دانم که هست یادت
5. G439:5 راز تو را بخوردم شب را گواه کردمشب از سیاه‌کاری پنهان کند عبادت

ganjoor: sh439 · public domain