غزل شمارهٔ ۴۴۰

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G440:1 امروز شهر ما را صد رونق‌ست و جانستزیرا که شاه خوبان امروز در میانست
2. G440:2 حیران چرا نباشد خندان چرا نباشدشهری که در میانش آن صارم زمانست
3. G440:3 آن آفتاب خوبی چون بر زمین بتابدآن دم زمین خاکی بهتر ز آسمانست
4. G440:4 بر چرخ سبزپوشان پر می‌زنند یعنیسلطان و خسرو ما آن‌ست و صد چنانست
5. G440:5 ای جان جان جانان از ما سلام برخوانرحم آر بر ضعیفان عشق تو بی‌امانست
6. G440:6 چون سبز و خوش نباشد عالم چو تو بهاریچون ایمنی نباشد چون شیر پاسبانست
7. G440:7 چون کوفت او درِ دل ناآمده به منزلدانست جان ز بویش کان یار مهربانست
8. G440:8 آن کو کشید دستت او آفریده‌ استتوان کو قرین جان شد او صاحب قرانست
9. G440:9 او ماه بی‌خسوف‌ست خورشید بی‌کسوف‌ستاو خمر بی‌خمارست او سود بی‌زیانست
10. G440:10 آن شهریار اعظم بزمی نهاد خرمشمع و شراب و شاهد امروز رایگانست
11. G440:11 چون مست گشت مردم شد گوهرش برهنهپهلو شکست کان را زان کس که پهلوانست
12. G440:12 دلاله چون صبا شد از خار گل جدا شدباران نبات‌ها را در باغ امتحانست
13. G440:13 بی عز و نازنینی کی کرد ناز و بینیهر کس که کرد والله خام‌ست و قلتبانست
14. G440:14 خامُش که تا بگوید بی‌حرف و بی‌زبان اوخود چیست این زبان‌ها گر آن زبان زبانست

ganjoor: sh440 · public domain