Девони Шамс› Ғазал 497› Байт 3 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۴۹۷

  1. سر خم را گشاد ساقی و گفت الصلا هر کسی که عاشق ماست

G497:3

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 صوفیان آمدند از چپ و راست·در به در کو به کو که باده کجاست
  2. 2 در صوفی دل‌ست و کویش جان·باده صوفیان ز خم خداست
  3. 3 سر خم را گشاد ساقی و گفت·الصلا هر کسی که عاشق ماست
  4. 4 این چنین باده و چنین مستی·در همه مذهبی حلال و رواست
  5. 5 توبه بشکن که در چنین مجلس·از خطا توبه صد هزار خطاست
  6. 6 چون شکستی تو زاهدان را نیز·الصلا زن که روز روز صلاست
  7. 7 مردمت گر ز چشم خویش انداخت·مردم چشم عاشقانت جاست
  8. 8 گر برفت آب روی کمتر غم·جای عاشق برون آب و هواست
  9. 9 آشنایان اگر ز ما گشتند·غرقه را آشنا در آن دریاست

ganjoor: sh497 · public domain