Девони Шамс› Ғазал 558› Байт 4 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۵۵۸

  1. آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشتران ساقی دشت می‌کند برکه و غار می‌کشد

G558:4

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد·اشتر مست خویش را در چه قطار می‌کشد
  2. 2 جان و تنم بخست او شیشه من شکست او·گردن من به بست او تا به چه کار می‌کشد
  3. 3 شست ویم چو ماهیان جانب خشک می‌برد·دام دلم به جانب میر شکار می‌کشد
  4. 4 آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشتران·ساقی دشت می‌کند برکه و غار می‌کشد
  5. 5 رعد همی‌زند دهل زنده شدست جزو و کل·در دل شاخ و مغز گل بوی بهار می‌کشد
  6. 6 آنک ضمیر دانه را علت میوه می‌کند·راز دل درخت را بر سر دار می‌کشد
  7. 7 لطف بهار بشکند رنج خمار باغ را·گرچه جفای دی کنون سوی خمار می‌کشد

ganjoor: sh558 · public domain