Девони Шамс Ғазал 694 Байт 5 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۶۹۴

  1. در قدس دلت چو خوک دیدی ملک قدست فرنگ دارد

G694:5

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 آن کز دهن تو رنگ دارد·انصاف که رزق تنگ دارد
  2. 2 وان کس که جدل ببست با تو·با عمر عزیز جنگ دارد
  3. 3 ماهی که بیافت آب حیوان·بر خشک چرا درنگ دارد
  4. 4 در آینه عکس قیصر روم·گر نیست بدانک زنگ دارد
  5. 5 در قدس دلت چو خوک دیدی·ملک قدست فرنگ دارد
  6. 6 ما را باری نگار خوش قول·اندر بر خود چو چنگ دارد
  7. 7 زان زخمه او همیشه این چنگ·پس تن تن و بس ترنگ دارد
  8. 8 هر ذره که پای کوفت با ما·از مشرق چرخ ننگ دارد
  9. 9 هر جان که در این روش بلنگد·جان تو که عذر لنگ دارد
  10. 10 زیرا کاین بحر بس کریمست·آن نیست که او نهنگ دارد
  11. 11 سگ طبع کسی که با چنین شیر·او سرکشی پلنگ دارد
  12. 12 سنگین جانی که با چنین لعل·سودای کلوخ و سنگ دارد
  13. 13 خامش کن و جاه گفت کم جوی·کاین جاه مزاج بنگ دارد

ganjoor: sh694 · public domain