Девони Шамс Ғазал 712 Байт 4 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۷۱۲

  1. تلخش چو بنوشی و بخندی در ذات تو تلخیی نماند

G712:4

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 خوش باش که هر که راز داند·داند که خوشی، خوشی کشاند
  2. 2 شیرین چو شکر تو باش شاکر·شاکر هر دم شِکر ستاند
  3. 3 شُکر از شِکرست آستین‌پر·تا بر سر شاکران فشاند
  4. 4 تلخش چو بنوشی و بخندی·در ذات تو تلخیی نماند
  5. 5 گویی که چگونه‌ام؟ خوشم من·گویم ترشم دلت بماند
  6. 6 گوید که نهان مکن ولیکن·در گوشم گو که کس نداند
  7. 7 در گوش تو حلقهٔ وفا نیست·گوش تو به گوش‌ها رساند

ganjoor: sh712 · public domain