غزل شمارهٔ ۹۱۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G912:1 نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنندکه سخت دست درازند بسته پات کنند
2. G912:2 نگفتمت که بدان سوی دام در دامستچو درفتادی در دام کی رهات کنند
3. G912:3 نگفتمت به خرابات طرفه مستانندکه عقل را هدف تیر ترهات کنند
4. G912:4 چو تو سلیم دلی را چو لقمه بربایندبه هر پیاده شهی را به طرح مات کنند
5. G912:5 بسی مثال خمیرت دراز و گرد کنندکهت کنند و دو صد بار کهربات کنند
6. G912:6 تو مرد دل تنکی پیش آن جگرخواراناگر روی چو جگربند شوربات کنند
7. G912:7 تو اعتماد مکن بر کمال و دانش خویشکه کوه قاف شوی زود در هوات کنند
8. G912:8 هزار مرغ عجب از گل تو برسازندچو ز آب و گل گذری تا دگر چه‌هات کنند
9. G912:9 برون کشندت از این تن چنان که پنبه ز پوستمثال شخص خیالیت بی‌جهات کنند
10. G912:10 چو در کشاکش احکام راضیت یابندز رنج‌ها برهانند و مرتضات کنند
11. G912:11 خموش باش که این کودنان پست سخنحشیشی‌اند و همین لحظه ژاژخات کنند

ganjoor: sh912 · public domain