Девони Шамс Ғазал 997 Байт 10 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۹۹۷

  1. مایده‌ای خواستی از آسمان خیز ز خود دست بشو می‌رسد

G997:10

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 پیرهن یوسف و بو می‌رسد·در پی این هر دو خود او می‌رسد
  2. 2 بوی می لعل بشارت دهد·کز پی من جام و کدو می‌رسد
  3. 3 نفس اناالحق تو منصور گشت·نور حقش توی به تو می‌رسد
  4. 4 نیست زیان هیچ ز سنگ آب را·سنگ بلاها به سبو می‌رسد
  5. 5 آب حیاتست ورای ضمیر·جوی بکن کآب به جو می‌رسد
  6. 6 آب بزن بر حسد آتشین·باد در این خاک از او می‌رسد
  7. 7 عشق و خرد خانه درون جنگیند·عربده هر لحظه به کو می‌رسد
  8. 8 هر چه دهد عاشق از رخت و بخت·عاقبت آن جمله بدو می‌رسد
  9. 9 گرچه بسی برد ز شوهر عروس·او و جهازش نه به شو می‌رسد
  10. 10 مایده‌ای خواستی از آسمان·خیز ز خود دست بشو می‌رسد
  11. 11 مژده ده ای عشق که از شمس دین·از تبریز آیت نو می‌رسد

ganjoor: sh997 · public domain