Хондан› Дафтар 3› Бахш 216 ← пешина · оянда →

بخش ۲۱۶ - نظر کردن پیغامبر علیه السلام به اسیران و تبسم کردن و گفتن کی عَجِبْتُ مِنْ قَوْمٍ یُجَرّونَ إِلَی الجَنَّةِ بِالسَّلاسِلِ وَ الأَغْلالِ

Назар кардани паёмбар (с) ба асирон ва табассум кардан ва гуфтан, ки “Аҷабо аз қавме, ки ба занҷиру ғул ба сӯи биҳишт кашида мешаванд!”

  1. M3:4472 دید پیغامبر یکی جوقی اسیرکه همی‌بردند و ایشان در نفیر
  2. M3:4473 دیدشان در بند آن آگاه شیرمی نظر کردند در وی زیر زیر
  3. M3:4474 تا همی خایید هر یک از غضببر رسول صدق دندانها و لب
  4. M3:4475 زهره نه با آن غضب که دم زنندزانک در زنجیر قهر ده‌منند
  5. M3:4476 می‌کشاندشان موکل سوی شهرمی‌برد از کافرستانشان به قهر
  6. M3:4477 نه فدایی می‌ستاند نه زرینه شفاعت می‌رسد از سروری
  7. M3:4478 رحمت عالم همی‌گویند و اوعالمی را می‌برد حلق و گلو
  8. M3:4479 با هزار انکار می‌رفتند راهزیر لب طعنه‌زنان بر کار شاه
  9. M3:4480 چاره‌ها کردیم و اینجا چاره نیستخود دل این مرد کم از خاره نیست
  10. M3:4481 ما هزاران مرد شیر الپ ارسلانبا دو سه عریان سست نیم‌جان
  11. M3:4482 این چنین درمانده‌ایم از کژرویستیا ز اخترهاست یا خود جادویست
  12. M3:4483 بخت ما را بر درید آن بخت اوتخت ما شد سرنگون از تخت او
  13. M3:4484 کار او از جادوی گر گشت زفتجادوی کردیم ما هم چون نرفت
Хулоса ва паём Шарҳи амиқ