Хондан› Дафтар 4› Бахш 107 ← пешина · оянда →

بخش ۱۰۷ - نومید شدن موسی علیه‌السلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعون

Ноумед шудани Мӯсо (а) аз имони Фиръавн ба таъсир кардани сухани Ҳомон дар дили Фиръавн

  1. M4:2770 گفت موسی لطف بنمودیم و جودخود خداوندیت را روزی نبود
  2. M4:2771 آن خداوندی که نبود راستینمر ورا نه دست دان نه آستین
  3. M4:2772 آن خداوندی که دزدیده بودبی دل و بی جان و بی دیده بود
  4. M4:2773 آن خداوندی که دادندت عوامباز بستانند از تو هم‌چو وام
  5. M4:2774 ده خداوندی عاریت به حقتا خداوندیت بخشد متفق
Хулоса ва паём Шарҳи амиқ