Хондан› Дафтар 4› Бахш 67 ← пешина · оянда →
بخش ۶۷ - دریافتن طبیبان الهی امراض دین و دل را در سیمای مرید و بیگانه و لحن گفتار او و رنگ چشم او و بی این همه نیز از راه دل کی انهم جواسیس القلوب فجالسوهم بالصدق
Дарёфтани табибони илоҳӣ амрози дин ва дилро дар симои мурид ва бегона ва лаҳни гуфтори ӯ ва ранги чашми ӯ ва бе ин ҳама низ аз роҳи дил, ки “Албатта, онҳо ҷосусони дилҳоянд, пас бо онҳо бо сидқ нишинед”
- M4:1791 این طبیبان بدن دانشورندبر سقام تو ز تو واقفترند
- M4:1792 تا ز قاروره همیبینند حالکه ندانی تو از آن رو اعتلال
- M4:1793 هم ز نبض و هم ز رنگ و هم ز دمبو برند از تو بهر گونه سقم
- M4:1794 پس طبیبان الهی در جهانچون ندانند از تو بیگفت دهان
- M4:1795 هم ز نبضت هم ز چشمت هم ز رنگصد سقم بینند در تو بیدرنگ
- M4:1796 این طبیبان نوآموزند خودکه بدین آیاتشان حاجت بود
- M4:1797 کاملان از دور نامت بشنوندتا به قعر باد و بودت در دوند
- M4:1798 بلک پیش از زادن تو سالهادیده باشندت ترا با حالها