بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

Тамсили тани одамӣ ба меҳмонхона ва андешаҳои мухталиф ба меҳмонони мухталиф. Ориф дар ризо ба он андешаҳои ғаму шодӣ чун шахси меҳмондӯст, ғарибнивоз, Халилвор, ки дар Халил барои икроми заиф пайваста боз буд бар кофару муъмин ва амину хоин ва бо ҳама меҳмонон рӯйи тоза доштӣ