بخش ۱۷۲ - بیان آنک نَحْنُ قَسَمْنا کی یکی را شهوت و قوت خران دهد و یکی را کیاست و قوت انبیا و فرشتگان بخشد سر ز هوا تافتن از سروریست ترک هوا قوت پیغامبریست تخمهایی کی شهوتی نبود بر آن جز قیامتی نبود

Баёни он, ки НАҲНУ ҚАСАМНО, ки якеро шаҳвату қуввати харрон диҳад ва якеро киёсату қуввати анбиё ва фариштагон бахшад. Сар зи ҳаво тофтан аз сарварист, тарки ҳаво қуввати пайғамбарист, тухмҳое, ки шаҳватӣ набуд, бар он ҷуз қиёмате набуд