بخش ۳۹ - قصهٔ محبوس شدن آن آهوبچه در آخر خران و طعنهٔ آن خران ببر آن غریب گاه به جنگ و گاه به تسخر و مبتلی گشتن او به کاه خشک کی غذای او نیست و این صفت بندهٔ خاص خداست میان اهل دنیا و اهل هوا و شهوت کی الاسلام بدا غریبا و سیعود غریبا فطوبی للغرباء صدق رسول الله

Қиссаи маҳбус шудани он оҳубача дар охири харон ва таънаи он харон бар он ғариб гоҳ ба ҷанг ва гоҳ ба тасхар ва мубтало гаштани ӯ ба коҳи хушк, ки ғизои ӯ нест ва ин сифати бандаи хоси Худост миёни аҳли дунё ва аҳли ҳаво ва шаҳват, ки: “Ал-Ислому бада ғарибан ва саяъуду ғарибан фатӯбо ли-л-ғурабо” — сидқи Расулуллоҳ