M1:1221 — گفت ای شه یک هنر کان کِهترست / باز گویم گفتْ کوته بهترست

این بیت لحظه‌ی آغاز گفتگوی هدهد با سلیمان را به تصویر می‌کشد. در داستانی که همه‌ی پرندگان برای عرضه‌ی هنر و استعداد خود نزد سلیمان آمده‌اند، نوبت به هدهد می‌رسد. او برخلاف دیگران که شاید در ستایش خود اغراق می‌کردند، با ادب و تواضع سخن را آغاز می‌کند و می‌گوید تنها یکی از هنرهایش را، که از قضا «کوچکترین» (کِهترین) آن‌هاست، بیان خواهد کرد. این فروتنی، نشانه‌ی معرفت و درک بالای هدهد است.

پاسخ سلیمان نیز به همان اندازه حکیمانه است: «کوته بهترست». این جمله که به یک ضرب‌المثل تبدیل شده است، بر ارزش ایجاز و پرهیز از درازگویی تأکید دارد. سلیمان به عنوان پادشاهی حکیم، می‌داند که حقیقت و هنر واقعی نیازی به مقدمه‌چینی طولانی و ستایش‌های اغراق‌آمیز ندارد. این گفتگو، صحنه‌ای آموزشی است که در آن مولانا دو اصل مهم را یادآوری می‌کند: اول، فروتنی در هنگام عرضه‌ی هنر و دوم، ارزش سخن کوتاه و پرمغز.