M1:1856 — اینْش گوید من شوم هم‌راز تو / وآنش گوید نی‌! منم انباز تو

این بیت بخشی از گفتار مولانا درباره‌ی خطرات شهرت و مورد ستایش مردم قرار گرفتن است. مولانا توضیح می‌دهد که وقتی کسی «انگشت‌نما» می‌شود، در معرض فریب اطرافیان قرار می‌گیرد. این ستایشگران مانند لشکری او را محاصره می‌کنند و هر یک برای جلب توجه و به دست آوردن جایگاهی ویژه، به او وعده‌ی همراهی و وفاداری می‌دهند.

یکی خود را «همراز» و محرم اسرار معرفی می‌کند و دیگری خود را «انباز» یا شریک واقعی او می‌خواند. این تعابیر نشان‌دهنده‌ی رقابتی است که بر سر تملک توجه و اعتماد آن شخص درمی‌گیرد. در واقع، این ستایش‌ها و ابراز ارادت‌ها، نه از سر صدق، بلکه ابزاری برای نفوذ و بهره‌برداری است. مولانا هشدار می‌دهد که این توجهات، دامی برای روح است که فرد را به تکبر و خودفریبی می‌کشاند و او را از مسیر حقیقت دور می‌کند.