อ่าน› Daftar 1› ในการอธิบายหะดีษที่ว่า “แท้จริงพระเจ้าของพวกท่านมีช่วงเวลาแห่งความโปรดปรานในวันเวลาของพวกท่าน จงแสวงหาความโปรดปรานเหล่านั้นเถิด”› โคลงคู่ 1996
M1:1996 — مصطفی بیخویش شد زان خوب صوت / شد نمازش از شب تعریس فوت
M1:1996
ความหมาย · به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI
پیامبر (ص) چنان در آن صدای خوش الهی غرق شد و از خود بیخود گشت که در واقعهی «شب تعریس»، نماز صبحش قضا شد.
مولانا در اینجا به روایتی مشهور به «لیلة التعریس» اشاره میکند. در این واقعه، پیامبر و یارانش در بازگشت از سفری، شبهنگام برای استراحت توقف میکنند و به دلیل خستگی زیاد، همگی به خوابی عمیق فرو میروند و نماز صبحشان قضا میشود. مولانا این خواب را نه یک خواب عادی از سر خستگی، بلکه نتیجهی یک بیخویشی و جذبهی روحانی عمیق میداند.
در ابیات قبل، مولانا از ندای «ارحنا یا بلال» (ای بلال، ما را آسوده کن) یاد میکند و صدای اذان بلال را نمادی از یک «صوت خوش» و نفخهی الهی میداند که روح را به پرواز درمیآورد و از خود بیخود میکند. در این بیت، اوج این بیخویشی را در وجود خود پیامبر نشان میدهد. این خواب عمیق و از دست رفتن نماز، از دید مولانا، نه یک غفلت، بلکه نشانهی استغراق کامل در عالم معنا و فنا شدن در برابر تجلی حق است. این حالت «بیخویشی» از نظر او برتر از صورت و ظاهر عبادتی همچون نماز است، چرا که جان عبادت، همین اتصال و فناست.
- بیخویش
- از خود بیخود، در حالت جذبه و خلسه، فنا شده
- زان
- مخفف «از آن»
- خوب صوت
- صدای خوش؛ در اینجا اشاره به ندای الهی یا اذان بلال
- شب تعریس
- شبی که پیامبر و یارانش در سفر به خواب ماندند و نماز صبحشان قضا شد
- فوت شد
- از دست رفت، قضا شد
บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน
บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน
สิ่งที่ผู้อ่านถาม0
ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก