M3:227 — ژغژغ آن عقل و مغزت را برد / صد هزاران عقل را یک نشمرد

این بیت در ادامهٔ هشدار مولانا دربارهٔ فریبندگی دنیا و دعوت‌های دروغین آن آمده است. مولانا می‌گوید که وعده‌های دنیا مانند گردوی پوک، ظاهری فریبنده و باطنی خالی دارند. اما همین وعده‌های پوچ، چنان پر سر و صدا و جذاب عرضه می‌شوند که قدرت تشخیص و خرد را از انسان می‌گیرند.

«ژغژغ» یا هیاهوی بی‌معنی، استعاره‌ای است برای تبلیغات، تملق‌ها و وسوسه‌های دنیوی که عقل سلیم را مختل می‌کند. این هیاهو چنان قدرتمند است که به تعبیر مولانا «صد هزاران عقل را یک نشمرد»؛ یعنی حتی اگر کسی از هوش و درایت فوق‌العاده‌ای هم برخوردار باشد، در برابر این حجم از فریبکاری، آسیب‌پذیر است و ممکن است به سادگی نادیده گرفته شده و به دام بیفتد. پیام اصلی این است که نباید به ظاهر جذاب و پر سر و صدای دعوت‌های این جهان اعتماد کرد، زیرا هدف آن‌ها نه خیرخواهی، بلکه ربودن گوهر عقل و گرفتار کردن انسان است.