M3:3571 — هر گرانی و کسل خود از تن است / جان ز خفت جمله در پریدن است

جلسهٔ 10 — [00:29:12] تفاوت جان و بدن: شفافیت و کدورت

بنابراین یه تفاوتی که بین جان و بدن بود نزد گذشتگان، همین تفاوت در کدورت و شفافیت بود. یک طرف رو مثل آب، مثل نسیم، شفاف می‌دونستند که از این سو اون سوش رو میشه دید. یه طرف ثقیل، کدر، سنگین و تیره.

از مولاناس که تمام سنگینی‌ها، تمام کسالت‌ها از این بدنه که مثل یک وزنه سنگینی به پای روح آویزان شده. ولی جان ز خفت جمله در پریدن است. جان مثل یه گنجشک سبک‌بال همیشه در پریدن است. سبک‌باله، خفت داره، یعنی وزن نداره. بی‌وزنی شأن روح است، شأن جان است. وزن داشتن و کسل بودن و سنگین بودن شأن بدن است و بعد هم وظیفه عارف رو، وظیفه شخص ریاضت‌کش رو این می‌دانستند که این وزنه گران رو از پای روح باز کنه و اجازه بدهد که روح پرواز کنه.