M3:985 — از ره حس دهان پرسان شوید / گوش را بر چار راه آن نهید

این بیت بخشی از دستورالعمل مولانا برای «جستجوی معنوی» است. او با الهام از داستان حضرت یعقوب که به پسرانش فرمان داد تا با تمام وجود به دنبال یوسف بگردند، به سالک می‌گوید که باید تمام حواس پنجگانه‌اش را در این راه به کار گیرد.

مصراع اول، «از ره حس دهان پرسان شوید»، یعنی از طریق حواس خود، مانند کسی که گمشده‌ای دارد، دهان به دهان از هر کسی سراغ بگیرید و پرس‌وجو کنید. این جستجو فقط یک تأمل درونی نیست، بلکه یک کاوش فعالانه در جهان بیرون است.

مصراع دوم، «گوش را بر چار راه آن نهید»، تصویر کسی را تداعی می‌کند که در یک تقاطع ایستاده و گوش خود را تیز کرده تا از هر سو صدایی، خبری یا نشانه‌ای از گمشده‌اش بشنود. چهارراه نماد تمام جهات و امکانات مختلف است. پیام این است که باید با دقت و حساسیت کامل به همه چیز گوش سپرد، زیرا نشانۀ معشوق ممکن است از هر جایی و به هر شکلی به ما برسد. در مجموع، این بیت تأکیدی است بر لزوم استفاده هوشیارانه و فعال از تمام ابزارهای شناختی و حسی برای یافتن حقیقت.