อ่าน› Daftar 5› เรื่องราวของชาวดาห์รวานและความอิจฉาริษยาของพวกเขาต่อคนยากจน เพราะบิดาของเราได้แบ่งผลผลิตส่วนใหญ่ของสวนให้คนยากจนด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เมื่อเป็นองุ่น ท่านให้สิบส่วน เมื่อเป็นลูกเกดและน้ำองุ่น ท่านก็ให้สิบส่วน เมื่อทำเป็นขนมหวานและพุดดิ้ง ท่านก็ให้สิบส่วน และเมื่อเกี่ยวหญ้า ท่านให้สิบส่วน เมื่อตีข้าวที่ลาน ท่านก็ให้สิบส่วนจากกองที่ผสมกัน และเมื่อข้าวเปลือกแยกจากแกลบ ท่านให้สิบส่วน และเมื่อบดเป็นแป้ง ท่านให้สิบส่วน และเมื่อนวดแป้ง ท่านให้สิบส่วน และเมื่อทำเป็นขนมปัง ท่านให้สิบส่วน ด้วยเหตุนี้ อัลลอฮฺจึงประทานความจำเริญให้แก่สวนและไร่นาเหล่านั้น จนเจ้าของสวนอื่นๆ ทุกคนต้องพึ่งพาเขา ทั้งผลไม้และเงินทอง และเขาไม่ต้องพึ่งพาใครเลยในหมู่พวกเขา บรรดาลูกๆ ของพวกเขาเห็นการใช้จ่ายสิบส่วน แต่ไม่เห็นความจำเริญนั้น เช่นเดียวกับหญิงผู้โชคร้ายที่เห็นลาแต่ไม่เห็นฟักทอง› โคลงคู่ 1529
M5:1529 — بس وصیت کرد و تخم وعظ کاشت / چون زمینشان شوره بد سودی نداشت
M5:1529
ความหมาย · به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI
บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน
บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน
สิ่งที่ผู้อ่านถาม0
ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก