อ่าน Daftar 6 หนูวิงวอนกบว่า “อย่าหาข้ออ้างและอย่าล่าช้าในการทำตามคำขอนี้ให้ฉัน เพราะในการล่าช้ามีภัยพิบัติ และศูฟีคือลูกแห่งเวลา และลูกจะไม่ปล่อยชายเสื้อของพ่อ และพ่อผู้เมตตาของศูฟีคือเวลา จะไม่ทำให้เขาต้องการวันพรุ่งนี้ เขาจะจมอยู่ในสวนดอกไม้แห่งการคำนวณที่รวดเร็วของเขา ไม่เหมือนคนทั่วไปที่รอคอยอนาคต เขาจะเป็นแม่น้ำ ไม่ใช่ยุคสมัย เพราะไม่มีเช้าและเย็น ณ ที่อัลลอฮ์ อดีตและอนาคต และนิรันดร์และอนันต์ไม่มีอยู่ ณ ที่นั้น อาดัมผู้มาก่อน และดัจญาลผู้ตามหลังไม่มี เพราะพิธีการเหล่านี้อยู่ในขอบเขตของปัญญาเชิงส่วน และวิญญาณของสัตว์ในโลกที่ไร้ที่ไร้เวลาไม่มีพิธีการเหล่านี้ ดังนั้นเขาคือลูกแห่งเวลาที่ไม่มีใครเข้าใจนอกจากความปฏิเสธความแตกต่างของเวลา เช่นเดียวกับที่เข้าใจจากอัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ ความปฏิเสธความเป็นสอง ไม่ใช่ความจริงของความเป็นเอกะ” โคลงคู่ 2734

M6:2734 — تا به هم آییم زین فن ما دو تن / اندر آمیزیم چون جان با بدن

تا به هم آییم زین فن ما دو تناندر آمیزیم چون جان با بدن
✦ แสดงผลโคลงคู่นี้เป็นไทย

M6:2734

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — จากบทบรรยายมัษนวีที่บันทึกไว้ของเขา

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: تا ما دو تن، با این تدبیر (یا این حیلت)، به هم نزدیک شویم و چون جان و تن در هم آمیزیم. معنا: این بیت به پیوند دو جنبهٔ متفاوت اشاره دارد؛ مانند جان و تن که با وجود تفاوت، در هم آمیخته‌اند و به واسطهٔ تدبیری خاص در ارتباط و همکاری‌اند.

Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734

شرح

این بیت پایانیِ داستان موش و قورباغه است، داستانی که مولانا آن را نه تنها برای بیان اهمیت پیوند میان دو موجود از دو عالم (خاک و آب)، بلکه برای تصویر کردن رابطهٔ پیچیدهٔ جان و تن به کار می‌برد. تن ما، همچون موشی خاکی، با ریسمانی از نیازها و تعلقات، جان آبی و ملکوتی ما را به زمین می‌کشد. اما همین پیوند، همین «فن»، امکان تجربه‌های نقد را فراهم می‌آورد. جان، بی‌قرار پرواز و عیش در دریای ملکوت است، اما در کشاکش با تن، گویی به اجبار به زمین بازگردانده می‌شود تا وظایف خود را در این عالم خاکی به انجام رساند. مولانا به ما می‌آموزد که قدر «نقد این زمان» را بدانیم، زیرا حتی این وصل موقت و این حضور پر چالش، خود غنیمتی است در مسیر بازگشت به وطن اصلی و پیوستن نهایی جان به جانان.

نکات کلیدی

  • اهمیت پیوند تن و جان
  • ارزش لحظه حال
  • جدایی و وصل در زندگی

Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734

به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI

บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน

บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน

สิ่งที่ผู้อ่านถาม

ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก