M6:4534 — زین سبب پیغامبر با اجتهاد / نام خود وان علی مولا نهاد

این بیت به رویداد غدیر خم اشاره دارد، جایی که پیامبر اسلام فرمود: «هر که من مولای اویم، پس علی مولای اوست». مولانا توضیح می‌دهد که این اقدام پیامبر، یک تصمیم حساب‌شده و حاصل «اجتهاد» و ژرف‌نگری معنوی بود، نه یک انتخاب شخصی یا خویشاوندی.

در ابیات بعدی، مولانا معنای عرفانی «مولا» را می‌شکافد: مولا کسی نیست که بر تو سروری کند، بلکه کسی است که تو را از بندگی نفس و تعلقات دنیوی «آزاد» می‌سازد. بنابراین، پیامبر با قرار دادن علی در جایگاه مولا پس از خود، در واقع راه آزادی معنوی و رهایی را برای مؤمنان هموار ساخت. او با این کار، زنجیره‌ی ولایت و سرپرستی روحانی را تداوم بخشید. این «اجتهاد» پیامبر، تضمینی برای استمرار راه آزادی بود که با نبوت آغاز شده بود.