ดีวานี ชัมส์ ฆะซัล 1437 เบท 7 ← ก่อนหน้า · ถัดไป →

ดีวานี ชัมส์ · غزل شمارهٔ ۱۴۳۷

  1. چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستان رسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم

G1437:7

ภาษาของคุณ

ยังไม่มีความหมายในภาษาของคุณ — จะสร้างให้ทั้งฆะซัลในครั้งเดียว:

คำอธิบายสำหรับเบทนี้

ยังไม่มีคำอธิบาย — เป็นการอ่านตีความเบทนี้ในบริบทของฆะซัล:

ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

  1. 1 چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم·چو چرخ صاف پرنورم به گرد ماه گردانم
  2. 2 زبانم عقده‌ای دارد چو موسی من ز فرعونان·ز رشک آنک فرعونی خبر یابد ز برهانم
  3. 3 فروبندید دستم را چو دریابید هستم را·به لشکرگاه فرعونی که من جاسوس سلطانم
  4. 4 نه جاسوسم نه ناموسم من از اسرار قدوسم·رها کن چونک سرمستم که تا لافی بپرانم
  5. 5 ز باده باد می خیزد که باده باد انگیزد·خصوصا این چنین باده که من از وی پریشانم
  6. 6 همه زهاد عالم را اگر بویی رسد زین می·چه ویرانی پدید آید چه گویم من نمی‌دانم
  7. 7 چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستان·رسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم
  8. 8 وجود من عزبخانه‌ست و آن مستان در او جمعند·دلم حیران کز ایشانم عجب یا خود من ایشانم
  9. 9 اگر من جنس ایشانم وگر من غیر ایشانم·نمی‌دانم همین دانم که من در روح و ریحانم

ganjoor: sh1437 · public domain