ดีวานี ชัมส์ ฆะซัล 1674 เบท 14 ← ก่อนหน้า

ดีวานี ชัมส์ · غزل شمارهٔ ۱۶۷۴

  1. ای کَه هستی ما ره را مبند ما به کوه قاف و عنقا می‌رویم

G1674:14

ภาษาของคุณ

ยังไม่มีความหมายในภาษาของคุณ — จะสร้างให้ทั้งฆะซัลในครั้งเดียว:

คำอธิบายสำหรับเบทนี้

ยังไม่มีคำอธิบาย — เป็นการอ่านตีความเบทนี้ในบริบทของฆะซัล:

ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

  1. 1 ما ز بالاییم و بالا می‌‌رویم·ما ز دریاییم و دریا می‌رویم
  2. 2 ما از آن جا و از این جا نیستیم·ما ز بی‌جاییم و بی‌جا می‌رویم
  3. 3 لااله اندر پی الالله است·همچو لا ما هم به الا می‌رویم
  4. 4 قل تعالوا آیتیست از جذب حق·ما به جذبه حق تعالی می‌رویم
  5. 5 کشتی نوحیم در طوفان روح·لاجرم بی‌دست و بی‌پا می‌رویم
  6. 6 همچو موج از خود برآوردیم سر·باز هم در خود تماشا می‌رویم
  7. 7 راه حق تنگ است چون سم الخیاط·ما مثال رشته یکتا می‌رویم
  8. 8 هین ز همراهان و منزل یاد کن·پس بدانک هر دمی ما می‌رویم
  9. 9 خوانده‌ای انا الیه راجعون·تا بدانی که کجاها می‌رویم
  10. 10 اختر ما نیست در دور قمر·لاجرم فوق ثریا می‌رویم
  11. 11 همت عالی است در سرهای ما·از علی تا رب اعلا می‌رویم
  12. 12 رو ز خرمنگاه ما ای کورموش·گر نه کوری بین که بینا می‌رویم
  13. 13 ای سخن خاموش کن با ما میا·بین که ما از رشک بی‌ما می‌رویم
  14. 14 ای کَه هستی ما ره را مبند·ما به کوه قاف و عنقا می‌رویم

ganjoor: sh1674 · public domain