ดีวานี ชัมส์ ฆะซัล 197 เบท 2 ← ก่อนหน้า · ถัดไป →

ดีวานี ชัมส์ · غزل شمارهٔ ۱۹۷

  1. درهای گلستان ز پی تو گشاده‌ایم در خارزار چند دوی ای برهنه پا

G197:2

ภาษาของคุณ

ยังไม่มีความหมายในภาษาของคุณ — จะสร้างให้ทั้งฆะซัลในครั้งเดียว:

คำอธิบายสำหรับเบทนี้

ยังไม่มีคำอธิบาย — เป็นการอ่านตีความเบทนี้ในบริบทของฆะซัล:

ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

  1. 1 ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا·بشنو ز آسمان‌ها حی علی الصلا
  2. 2 درهای گلستان ز پی تو گشاده‌ایم·در خارزار چند دوی ای برهنه پا
  3. 3 جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام·آن کس که درد داده همو سازدش دوا
  4. 4 قدی چو سرو خواهی در باغ عشق رو·کاین چرخ کوژپشت کند قد تو دوتا
  5. 5 باغی که برگ و شاخش گویا و زنده‌اند·باغی که جان ندارد آن نیست جان فزا
  6. 6 ای زنده زاده چونی از گند مردگان·خود تاسه می نگیرد از این مردگان تو را
  7. 7 هر دو جهان پر است ز حی حیات بخش·با جان پنج روزه قناعت مکن ز ما
  8. 8 جان‌ها شمار ذره معلق همی‌زنند·هر یک چو آفتاب در افلاک کبریا
  9. 9 ایشان چو ما ز اول خفاش بوده‌اند·خفاش شمس گشت از آن بخشش و عطا

ganjoor: sh197 · public domain