ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران·ای رخِ تو همچو شمع، خیز درآ در میان
2. 2 نور ده آن شمع را روح ده این جمع را·از دو رخِ همچو شمع وز قدحِ همچو جان
3. 3 سوی قدح دست کن، ما همه را مست کن·زآنکِ کسی خوش نشد تا نشد از خود نهان
4. 4 چون شدی از خود نهان زود گریز از جهان·روی تو واپس مکن جانبِ خود هان و هان!
5. 5 این سخن همچو تیر، راست کِشَش سویِ گوش·تا نکشی سوی گوش کِی بِجَهَد از کمان ؟
6. 6 بس کن از اندیشه بس! کاو گویدت هر نفس·کای عجب آن را چه شد؟ اه چه کنم؟ کو فلان؟