ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من·سیر مشو هم تو نیز زین دل آگاه من
2. 2 مشک و سقا سیر شد از جگر گرم من·هیچ به جز آب نیست لذت و دلخواه من
3. 3 درشکنم کوزه را پاره کنم مشک را·روی به دریا نهم نیست جز این راه من
4. 4 چند شود تر زمین از مدد اشک من·چند بسوزد فلک از تبش و آه من
5. 5 چند بگوید دلم وای دلم وای دل·چند بگوید لبم راز شهنشاه من
6. 6 رو سوی بحری کز او هر نفسی موج موج·آمد و اندرربود خیمه و خرگاه من
7. 7 آب خوشی جوش کرد نیم شب از خانه‌ام·یوسف حسن اوفتاد ناگه در چاه من
8. 8 ز آب رخ یوسفی خرمن من سیل برد·دود برآمد ز دل سوخته شد کاه من
9. 9 خرمن من گر بسوخت باک ندارم خوشم·صد چو مرا بس بود خرمن آن ماه من
10. 10 عقل نخواهم بس است دانش و علمش مرا·شمع رخ او بس است در شب بی‌گاه من
11. 11 گفت کسی کاین سماع جاه و ادب کم کند·جاه نخواهم که عشق در دو جهان جاه من
12. 12 در پی هر بیت من گویم پایان رسید·چون ز سرم می‌برد آن شه آگاه من