ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 چو اندرآید یارم چه خوش بود به خدا·چو گیرد او به کنارم چه خوش بود به خدا
2. 2 چو شیر پنجه نهد بر شکسته‌آهوی خویش·که: ای عزیز شکارم، چه خوش بود به خدا
3. 3 گریزپای رهش را کشان‌کشان ببرند·بر آسمان چهارم چه خوش بود به خدا
4. 4 بدان دو نرگس مستش عظیم مخمورم·چو بشکنند خمارم چه خوش بود به خدا
5. 5 چو جانِ زارِ بلادیده با خدا گوید·که: جز تو هیچ ندارم، چه خوش بود به خدا
6. 6 جوابش آید از آن سو که من تو را پس از این·به هیچ‌کس نگذارم چه خوش بود به خدا
7. 7 شب وصال بیاید شبم چو روز شود·که روز و شب نشمارم چه خوش بود به خدا
8. 8 چو گل شکفته شوم در وصال گلرخ خویش·رسد نسیم بهارم چه خوش بود به خدا
9. 9 بیابم آن شکرستان بی‌نهایت را·که برد صبر و قرارم چه خوش بود به خدا
10. 10 امانتی که به نُه چرخ درنمی‌گنجد·به مستحق بسپارم چه خوش بود به خدا
11. 11 خراب و مست شوم در کمال بی‌خویشی·نه بدروم نه بکارم چه خوش بود به خدا
12. 12 به گفت هیچ نیایم چو پُر بود دهنم·سر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا