ดีวานี ชัมส์ ฆะซัล 2392 เบท 1 ถัดไป →

ดีวานี ชัมส์ · غزل شمارهٔ ۲۳۹۲

  1. ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده دل رفته ما پی دل چون بی‌دلان دویده

G2392:1

ภาษาของคุณ

ยังไม่มีความหมายในภาษาของคุณ — จะสร้างให้ทั้งฆะซัลในครั้งเดียว:

คำอธิบายสำหรับเบทนี้

ยังไม่มีคำอธิบาย — เป็นการอ่านตีความเบทนี้ในบริบทของฆะซัล:

ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

  1. 1 ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده·دل رفته ما پی دل چون بی‌دلان دویده
  2. 2 دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری·تا شحنه فراقت دستان دل بریده
  3. 3 از بس شکر که جانم از مصر عشق خورده·نی را ز ناله من در جان شکر دمیده
  4. 4 در سایه‌های عشقت ای خوش همای عرشی·هر لحظه باز جان‌ها تا عرش برپریده
  5. 5 ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسرین·از آب عشق رسته وین آهوان چریده
  6. 6 دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه تو·هر دیده خویشتن را در آینه بدیده
  7. 7 سرنای دولت تو ای شمس حق تبریز·گوش رباب جانی برتافته شنیده

ganjoor: sh2392 · public domain