ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی·زان سر رسد به بی‌سر و باسر اشارتی
2. 2 زان رنگ اشارتی که به روز الست بود·کآمد به جان مؤمن و کافر اشارتی
3. 3 زیرا که قهر و لطف کز آن بحر دررسید·بر سنگ اشارتی است و به گوهر اشارتی
4. 4 بر سنگ اشارتی است که بر حال خویش باش·بر گوهر است هر دم دیگر اشارتی
5. 5 بر سنگ کرده نقشی و آن نقش بند او است·هر لحظه سوی نقش ز آزر اشارتی
6. 6 چون در گهر رسید اشارت گداخت او·احسنت آفرین چه منور اشارتی
7. 7 بعد از گداز کرد گهر صد هزار جوش·چون می‌رسید از تف آذر اشارتی
8. 8 جوشید و بحر گشت و جهان در جهان گرفت·چون آمدش ز ایزد اکبر اشارتی
9. 9 ما را اشارتی است ز تبریز و شمس دین·چون تشنه را ز چشمه کوثر اشارتی