ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 باده ده، ای ساقی هر متقی·بادهٔ شاهنشهی راوقی
2. 2 جام سخن بخش که از تف او·گردد دیوار سیه منطقی
3. 3 بردر و بشکن غم و اندیشه را·حاکم و سلطان و شه مطلقی
4. 4 چون بگریزی نرسد در تو کس·ور بگریزیم تو خود سابقی
5. 5 جنت حسنت چو تجلی کند·باغ شود دوزخ بر هر شقی
6. 6 ظلمت و نور از تو تحیر درند·تا تو حقی یا که تو نور حقی
7. 7 گشت شب و روز ز تو غرق نور·نیست مهت مغربی و مشرقی
8. 8 لابه کنی، باده دهی رایگان·ساقی دریا صفت مشفقی
9. 9 مست قبول آمد قلب و سلیم·زیرکی اینجاست همه احمقی
10. 10 زیرکی ار شرط خوشیها بدی·باده نجستی خرد و موسقی
11. 11 فرد چرایی تو اگر یار کی؟·از چه تو عذرایی اگر وامقی؟
12. 12 غنچه صفت خویش ز گل درکشی·رو بکش آن خار، بدان لایقی
13. 13 خار کشانند، اگر چه شهند·جز تو که بر گلشن جان عاشقی
14. 14 خامش باش و بنگر فتح باب·چند پی هر سخن مغلقی