ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد·بگذشت شب هجران معشوق پدید آمد
2. 2 آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد·معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد
3. 3 شد جنگ و نظر آمد شد زهر و شکر آمد·شد سنگ و گهر آمد شد قفل و کلید آمد
4. 4 جان از تن آلوده هم پاک به پاکی رفت·هر چند چو خورشیدی بر پاک و پلید آمد
5. 5 از لذت جام تو دل ماند به دام تو·جان نیز چو واقف شد او نیز دوید آمد
6. 6 بس توبه شایسته بر سنگ تو بشکسته·بس زاهد و بس عابد کو خرقه درید آمد
7. 7 باغ از دی نامحرم سه ماه نمی‌زد دم·بر بوی بهار تو از غیب دمید آمد