ฆะซัลฉบับเต็ม ↗

1. 1 آن بنده آواره بازآمد و بازآمد·چون شمع به پیش تو در سوز و گداز آمد
2. 2 چون عبهر و قند ای جان در روش بخند ای جان·در را بمبند ای جان زیرا به نیاز آمد
3. 3 ور زانک ببندی در بر حکم تو بنهد سر·بر بنده نیاز آمد شه را همه ناز آمد
4. 4 هر شمع گدازیده شد روشنی دیده·کان را که گداز آمد او محرم راز آمد
5. 5 زهراب ز دست وی گر فرق کنم از می·پس در ره جان جانم والله به مجاز آمد
6. 6 آب حیوانش را حیوان ز کجا نوشد·کی بیند رویش را چشمی که فرازآمد
7. 7 من ترک سفر کردم با یار شدم ساکن·وز مرگ شدم ایمن کان عمر دراز آمد
8. 8 ای دل چو در این جویی پس آب چه می‌جویی·تا چند صلا گویی هنگام نماز آمد