อ่าน› Daftar 4› ภาค 136 ← ก่อนหน้า · ถัดไป →
بخش ۱۳۶ - بیان آنک خلق دوزخ گرسنگانند و نالانند به حق کی روزیهای ما را فربه گردان و زود زاد به ما رسان کی ما را صبر نماند
อธิบายว่าชาวนรกคือผู้หิวโหยและร่ำไห้ต่อพระเจ้าที่ว่า จงทำให้โชคลาภของเราอุดมสมบูรณ์ และส่งเสบียงให้เราโดยเร็ว เพราะเราอดทนไม่ไหวแล้ว
- M4:3664 این سخن پایان ندارد موسیاهین رها کن آن خران را در گیا
- M4:3665 تا همه زان خوش علف فربه شوندهین که گرگانند ما را خشممند
- M4:3666 نالهٔ گرگان خود را موقنیماین خران را طعمهٔ ایشان کنیم
- M4:3667 این خران را کیمیای خوش دمیاز لب تو خواست کردن آدمی
- M4:3668 تو بسی کردی به دعوت لطف و جودآن خران را طالع و روزی نبود
- M4:3669 پس فرو پوشان لحاف نعمتیتا بردشان زود خواب غفلتی
- M4:3670 تا چو بجهند از چنین خواب این ردهشمع مرده باشد و ساقی شده
- M4:3671 داشت طغیانشان ترا در حیرتیپس بنوشند از جزا هم حسرتی
- M4:3672 تا که عدل ما قدم بیرون نهددر جزا هر زشت را درخور دهد
- M4:3673 که آن شهی که میندیدندیش فاشبود با ایشان نهان اندر معاش
- M4:3674 چون خرد با تست مشرف بر تنتگرچه زو قاصر بود این دیدنت
- M4:3675 نیست قاصر دیدن او ای فلاناز سکون و جنبشت در امتحان
- M4:3676 چه عجب گر خالق آن عقل نیزبا تو باشد چون نهای تو مستجیز
- M4:3677 از خرد غافل شود بر بد تندبعد آن عقلش ملامت میکند
- M4:3678 تو شدی غافل ز عقلت عقل نیکز حضورستش ملامت کردنی
- M4:3679 گر نبودی حاضر و غافل بدیدر ملامت کی تو را سیلی زدی
- M4:3680 ور ازو غافل نبودی نفس توکی چنان کردی جنون و تفس تو
- M4:3681 پس تو و عقلت چو اصطرلاب بودزین بدانی قرب خورشید وجود
- M4:3682 قرب بیچونست عقلت را به تونیست چپ و راست و پس یا پیش رو
- M4:3683 قرب بیچون چون نباشد شاه راکه نیابد بحث عقل آن راه را
- M4:3684 نیست آن جنبش که در اصبع تراستپیش اصبع یا پسش یا چپ و راست
- M4:3685 وقت خواب و مرگ از وی میرودوقت بیداری قرینش میشود
- M4:3686 از چه ره میآید اندر اصبعتکه اصبعت بی او ندارد منفعت
- M4:3687 نور چشم و مردمک در دیدهاتاز چه ره آمد به غیر شش جهت
- M4:3688 عالم خلقست با سوی و جهاتبیجهت دان عالم امر و صفات
- M4:3689 بیجهت دان عالم امر ای صنمبیجهتتر باشد آمر لاجرم
- M4:3690 بیجهت بد عقل و علام البیانعقلتر از عقل و جانتر هم ز جان
- M4:3691 بیتعلق نیست مخلوقی بدوآن تعلق هست بیچون ای عمو
- M4:3692 زانک فصل و وصل نبود در روانغیر فصل و وصل نندیشد گمان
- M4:3693 غیر فصل و وصل پی بر از دلیللیک پی بردن بننشاند غلیل
- M4:3694 پی پیاپی میبر ار دوری ز اصلتا رگ مردیت آرد سوی وصل
- M4:3695 این تعلق را خرد چون ره بردبستهٔ فصلست و وصلست این خرد
- M4:3696 زین وصیت کرد ما را مصطفیبحث کم جویید در ذات خدا
- M4:3697 آنک در ذاتش تفکر کردنیستدر حقیقت آن نظر در ذات نیست
- M4:3698 هست آن پندار او زیرا به راهصد هزاران پرده آمد تا اله
- M4:3699 هر یکی در پردهای موصول خوستوهم او آنست که آن خود عین هوست
- M4:3700 پس پیمبر دفع کرد این وهم از اوتا نباشد در غلط سوداپز او
- M4:3701 وانکه اندر وهم او ترک ادببیادب را سرنگونی داد رب
- M4:3702 سرنگونی آن بود کو سوی زیرمیرود پندارد او کو هست چیر
- M4:3703 زانک حد مست باشد این چنینکو نداند آسمان را از زمین
- M4:3704 در عجبهااش به فکر اندر رویداز عظیمی وز مهابت گم شوید
- M4:3705 چون ز صنعش ریش و سبلت گم کندحد خود داند ز صانع تن زند
- M4:3706 جز که لا احصی نگوید او ز جانکز شمار و حد برونست آن بیان