Magbasa› Daftar 1› Ang Paglalarawan ng mga Pakpak ng mga Ibon ng Banal na Katalinuhan› Taludtod 1585
M1:1585 — زلت او به ز طاعت نزد حق / پیش کفرش جمله ایمانها خلَق
M1:1585
Kahulugan · به زبانِ تو — Iyong wika · AI
لغزش و خطای عارف واصل در نزد خداوند از طاعت و بندگی زاهدان خشک برتر است و کفر او که در واقع عین توحید است، همهٔ ایمان‌های ظاهری و تقلیدی را بی‌اعتبار می‌کند.
این بیت در ادامهٔ توصیف مقام والای «عقول الهی» یا عارفان کامل بیان می‌شود. مولانا با زبانی متناقض‌نما (paradoxical) می‌خواهد بگوید که معیارهای الهی با معیارهای بشری و ظاهری کاملاً متفاوت است.
«زلّت او بِه ز طاعت»: «زلّت» در اینجا به معنای خطای سهوی یا ترک اولیٰ است، نه گناه عمدی. از آنجا که عارف کامل غرق در دریای عشق و معرفت الهی است، حتی اگر سهواً لغزشی از او سر بزند، این لغزش که از سر غفلت لحظه‌ای است، در نزد خداوند از عبادات حسابگرانه و ریاکارانهٔ دیگران ارزشمندتر است. زیرا نیت و حال درونی عارف، پیوسته متوجه حق است.
«پیش کفرش جمله ایمانها خَلَق»: «کفر» در اینجا به معنای رایج آن (انکار خدا) نیست، بلکه در اصطلاح عرفانی به معنای «پوشاندن» است. عارف با رسیدن به توحید محض، از همهٔ باورهای محدودکننده، تعلقات دنیوی و حتی ایمان‌های تقلیدی و ظاهری عبور می‌کند. او به مقامی می‌رسد که جز خدا هیچ چیز را نمی‌بیند. این «کفر ورزیدن» به ماسوی‌الله (هرچه غیر از خداست)، در حقیقت، عمیق‌ترین و خالصانه‌ترین شکل ایمان است. در برابر چنین ایمانی، باورهای سطحی و آمیخته به شرک خفی که مردم عادی آن را «ایمان» می‌نامند، کهنه و بی‌مقدار به نظر می‌رسد.
- زلت
- لغزش، خطا، گناه سهوی
- به ز
- بهتر از
- کفرش
- در اینجا: کفر عارفانه، یعنی پشت کردن به هرچه غیر از خداست
- خَلَق
- کهنه، فرسوده، مندرس
Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin
Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.
Mga itinanong ng mambabasa0
Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.