Magbasa› Daftar 1› Ang Kapahamakan ng Paggalang sa mga Tao at ang Pagiging Sentro ng Pansin› Taludtod 1870
M1:1870 — ور خوری حلوا بود ذوقش دمی / این اثر چون آن نمیپاید همی
M1:1870
Kahulugan · به زبانِ تو — Iyong wika · AI
لذت ستایش، مانند شیرینی حلوا، آنی و زودگذر است و به اندازۀ درد و رنجی که از سرزنش دیگران به دل مینشیند، ماندگار نیست.
مولانا در این بخش از مثنوی، زیانهای شهرت و ستایش مردم را برمیشمرد. او تأثیر روانی ستایش و نکوهش را با خوردن دارو یا غذا مقایسه میکند. همانطور که طعم تلخ یک دارو یا غذای ناگوار تا مدتها در ذهن و کام انسان میماند، اثر زخم زبان و سرزنش دیگران نیز عمیق و طولانی است.
در مقابل، لذت ستایش مانند خوردن یک شیرینی (حلوا) است. طعم شیرین آن در همان لحظه احساس میشود اما به سرعت از بین میرود. مولانا با این تمثیل میخواهد بگوید که تأثیر خوشایند و سطحی ستایش، در مقایسه با تأثیر عمیق و ماندگار نکوهش، بسیار ناپایدار و گذراست. البته در بیتهای بعدی توضیح میدهد که گرچه لذت ستایش زودگذر است، اما اثر پنهانی و مخرب آن، یعنی کبر و خودفریبی، در جان انسان باقی میماند و مانند شکر اضافی در بدن، در درازمدت به دمل و بیماری تبدیل میشود.
- دمی
- یک لحظه، زمان کوتاه
- نمیپاید
- ماندگار نیست، دوام نمیآورد
- همی
- قید تأکید برای فعل، که در فارسی امروز کاربرد ندارد
Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin
Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.
Mga itinanong ng mambabasa0
Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.